KLOROFİL TAYİNİ

Deney Yönteminin İncelenmesi

Yöntemin Esası:

Fitoplankton; deniz ve diğer su kütlelerinin ışık içeren üst tabakalarında yüzer vaziyette bulunan tek hücreli ve basit inorganik maddelerden besin yapabilen organizmalardır. Alg ve yeşil yapraklı bitkiler bunlara en iyi örneklerdir. Fotosentez ürünü olan ve yeşil bitkilere renk veren boyar madde (pigment) olarak klorofil-a, bütün yeşil bitkilerde olduğu gibi alglerde de mevcuttur. Bu nedenle foto sentetik boyar maddenin konsantrasyonu, fitoplankton biokütlesinin büyüklüğünü değerlendirmek için kullanılmaktadır. Planktonik alglerin kuru ağırlığının yaklaşık % 1-2’sini oluşturan klorofil-a ve türevleri su içerisinde erimezler, fakat organik çözücülerde erirler. Fitoplankton; klorofil-b ve klorofil-c boyar maddelerini de içerir. Sulu ortamlarda bulunan önemli klorofil parçalanma ürünü; Pheophytin’dir. 

Yöntemin Hata Kaynakları:

Klorofil parçalanma ürünleri (örneğin; pheophytin) ve mevcut yardımcı boyar maddelerin bir kısmının spektrumlarının üst üste binmesi nedeniyle klorofil-a’nın tayininde girişim yapar.  Çünkü bunlar klorofil-a ile aynı bölgede ışığı absorblar. Bu pheo boyarmaddeler mevcutsa, klorofil-a değerlerinde önemli hatalara neden olur.

Parçalanmasından sakınmak için klorofil-a hafif aydınlatılmış ortamlarda ekstrakte edilir. Çünkü klorofil-a ışığa karşı çok hassastır. Özellikle ekstrakte edilmiş çözeltilerdeki klorofil-a, ışığa karşı çok daha hassastır. Ekstrakt uzunca bir süre parlak ışığa maruz kalırsa, boyar madde fotokimyasal olarak bozunur. Bundan sakınmak için gerekirse opak kap veya alüminyum folyo örtü kullanılır.

Ekstraksiyon işleminde çözücünün buharlaşmasından dolayı meydana gelebilecek değişikliklerden de sakınılmalıdır.